آبادانی ها

شفاف ؛ گویا و مستقل

آبادانی ها

شفاف ؛ گویا و مستقل

آبادانی ها

آبادانی ها فقط یک واحد اطلاع رسانی و تحلیل اخبار شخصی است و سر سفره ی هیچکس نبوده و نیست.

نویسندگان

تعریف میکنند و گفته میشود که روزگاری اینجا در هر کوچه به تعداد خانههای آجر به روی آجر رفتهاش، فوتبالیست متولد میشد.
و آبادان به خاطر همین تکثر زایش کودکان پا به توپ به «شهر فوتبال» معروف شد؛ به درستی و به راستی.
نیوزآبادان : تعداد بیشماری از آنها در روزهایی که خبری از پول، میلیارد و قرارداد-به شکل امروزی- نبود، دویدند و دویدند تا روز بازنشستگی، تا آخرین ساعت وآویختن کفشها.
شاید برایتان سوال باشد که مردانی که تا چند دهه پیش برای تماشای هنرنماییشان پا به تک ورزشگاه آبادان میگذاشتیم، امروز کجا هستند و چه میکنند، چطور روزگار را سپری کرده و زندگی این روزهایشان تا به چه اندازه با فوتبال و ورزش در ارتباط است.

11

شرکت نفتیها

در روزهایی که مشتری برای فوتبالیست آبادانی در جا به جای کشور پرشماره و بسیار بود، علاوه بر تعصب به بوم باید به طرق دیگر نیز در برابر سیل جاذبههای برون آبادانی ایستادگی میشد.
غلامحسین واقف؛ مربی و به نوعی بنیانگذار تیم فوتبال صنعت نفت از لابیهای فرافوتبالی‎اش استفاده کرد تا ستارههای فوتبال شهر هرچه بیشتر از گذشته راغب به ماندن در آبادان شوند.
بازیکنانی مثل ذوالفقار نظام آزادی، منصور قلمی، جمشید بشاگردی، کریم سنگرگیر، عبدالواحد بزمه، مسعود دهداری، فریدون لقمان، علی نیکویی، مهدی غفاری، نادر اسدالله زاده به واسطه همین ایجاد جذابیت بیشتر در ماندگاری به استخدام وزارت نفت درآمده که البته تعداد زیادی از آنها امروز بازنشسته شده و برخی هم هنوز در صنعت نخست کشور مشغول به کار هستند.
البته یادمان نرود که اسطوره فوتبال کشور؛ پرویز دهداری نیز پیشتر در وزارت نفت مشغول به کار شده بود.
این استخدام فوتبالیستهای آبادانی موج دومی نیز داشت، این موج درست بعد بازگشت دوباره تیم فوتبال صنعت نفت به آبادان بعد از اتمام جنگ شکل گرفت.
در این بازگشتن دوباره باز هم خبری از میلیون نبود و باید مشوقی ایجاد کرده تا آبادانی مستعد را در آبادان حفظ کرد، آن هم در شرایطی که استقلال و پرسپولیس برای پرواز به این نوابغ جنوبی نیاز داشتند.
در این سر و شکل دادن به کشش برای ماندن در شهری که دیوارهایش هنوز پر از ترکش بود و امکانات نخستین زندگی در آن نزدیک به صفر،«استخدام در پالایشگاه» بهترین ترفند بود.
عیسی دارم، مجید وشاهی، مسلم زاده خلیفه،غلامعلی میرافضل، فریدون جمی، اسماعیل دمی، کامل شریفی، شاکر سامری،هاشم بن رشید، وحید سلامات، حکیم عوده پور، مظفر و فرهاد شاملی کازرونی، امید حمدی‎اصل، خداداد سالاری، علی فیروزی و حسین مولایی از جمله فوتبالیستهایی بودند که در این موج دوم شکل گرفته؛ شرکت نفتی شدند.
آنهایی که شرکت نفتی نشدند
در همان دو موج خیز برداشته برای استخدام در وزارت نفت بودند البته بازیکنان و مربیانی که خواسته یا ناخواسته پالایشگاهی نشدند و سر از مشاغل دیگر درآوردند.
در این میان حسین بهاریان؛ کاپیتان تیم فوتبال صنعت نفت آبادان به استخدام اداره تربیت بدنی سابق درآمد و همین چند صباح پیش پس از ۳۰ سال خدمت در اداره ورزش و جوانان آبادان، بازنشسته شد.
احمد صدیقی؛ فوتبالیست آبادانی که فوتبالش را از تیم سپه شروع کرد، برای مدتی ریاست اداره دارایی این شهرستان را بر عهده داشت.
خلیل صالحی کارونیان؛ دیگر سپهی فوتبال آبادان که بعدها فوتبالش را در ذوب آهن اصفهان و برق شیراز ادامه داده و به پایان رساند به واسطه حضورش در تیم فوتبال برق به استخدام وزارت نیرو در آمده و در عین حالیکه سالها مدیرعامل باشگاه برق بود در همان وزارت نیرو نیز بازنشسته شد.
عبدعلی بیت سیاح؛ یار همیشگی صالحی نیز همانند این دوست قدیمی خود، با وجود اینکه در دهه ۵۰ لباس تیم فوتبال صنعت نفت را بر تن کرد، وزارت نفتی نشده و در اداره بندر آبادان مشغول به کار شد.
شهید ناصر شاملی کازرونی نیز از جمله بازیکنانی بود که در اداره بهداری وقت استخدام شده و در نهایت در زمین فوتبال بیمارستان شهید بهشتی آبادان و در حین تمرین کردن به شهادت رسید، عبدالله پیران، محمد سعدونی و ظفر عطایی دیگر فوتبالیستهای دهه های مختلف آبادان بودند که وزارت بهداشتی شدند.
حبیب گله داری که در اواخر دهه ۵۰ و دهه ۶۰ لباس صنعت نفت را بر تن کرد، برای مدتی سرپرستی گمرک آبادان را بر عهده داشت.
علی قنواتی که هم اکنون مدیر سیمای مرکز آبادان است، سالها لباس تیمهای فوتبال صنعت نفت و البته فولاد خوزستان را بر تن کرد.
حسین حقیری، فاروق(فرخ) فتاحی سوادجانی، پرویز جوهری و سید مجتبی مرتضوی نیز فوتبالیستهای آبادانی بودند که به شغل معلمی مشغول شدند، هرچند فتاحی در کنار تدریس، سالهای متمادی به عنوان گزارشگر و تهیه کننده برنامه های ورزشی در سیمای آبادان فعالیت کرده و می کند.
ابراهیم غلام نژاد؛ فوتبالیست تیم فوتبال نفت آبادان در اواخر دهه شصت بعدها به استخدام شهرداری این شهر درآمد و محمود فهیمی-خواهرزاده مرحوم منوچهر سالیا- نیز در سپاه پاسداران فعالیت کرد.
ستاره ها کجایند
آبادان در چهار دهه اخیر به تناوب بازیکنانی ملی پوش را در میان اسامی دعوتشدگان برای حضور در مسابقات و تورنمنت های مختلف دیده است، همانهایی که روزمرگی هر کدام از آنها امروز به صورت متفاوت دنبال میشود.
حسن نظری، که خیلی زود آبادان و صنعت نفت را ترک کرده تا لباس آبی پایتخت را بر تن کند امروز مربی، بنیانگذار و مدیر یکی از موفق ترین باشگاههای بزرگ نوجوانان آمریکا در شهر دالاس تگزاس است، او از طرف فدراسیون فوتبال آمریکا هر سال به کلاسهای آموزشی در کشورهای مختلف فرستاده میشود و دوره های مختلفی را در آژاکس هلند، منچستریونایتد انگلستان، میلان ایتالیا، بایرن مونیخ آلمان و سائوپولو برزیل تجربه کرده است.
عبدالرضا برزگری یا همان«حسون» فوتبال آبادان که اولین گل تیم ملی ایران پس از پیروزی انقلاب را وارد دروازه تیم ملی چین کرد؛ سالهاست که در فوتبال امارات زندگی خود را پیگیر بوده و البته در زندگی امروزش باز هم فوتبال حرف نخست را میزند؛ منزل حسون این روزها در شیراز است ولی بیشتر ماه های سال را در دوبی میگذراند، جالب است بدانید تعداد زیادی از بازیکنان تیم ملی امارات مثل علی وهیبی، سالم عبدالله و محمد فوزی از شاگردان وی در تیمهای پایه العین امارات بودند.
پیش از این ذکر شد که علی فیروزی؛ دیگر فوتبالیست آبادانی که یکی از پدیده های فوتبال آبادان در دهه ۶۰ است که در پالایشگاه شهرش مشغول به کار است.
علیرضا عزیزی؛ که به تعریفی تکنیکی ترین فوتبالیست تاریخ ایران بود هم از آن دسته فوتبالیستهایی به شمار میرود که خیلی زود بعد از مطرح شدن در تیم فوتبال سپه آبادان به تهران رفته و فوتبال و زندگی را خود را در پایتخت گذراند، عزیزی با وجود مبارزه این روزهایش با بیماری، در کار آزاد مشغول است.
ابراهیم قاسمپور؛ ستاره دیگر فوتبال آبادان در عرصه ملی نیز به نظر میرسد تنها راه ارتزاقش این روزها؛ مربیگری فوتبال است.
بهنام سراج؛ تنها بازیکن آبادانی بود که به صورت مستقیم از تیم فوتبال صنعت نفت آبادان به عضویت تیم ملی درآمده و در معیت این تیم راهی جام جهانی ۹۸ فرانسه شد، بعد از روزهای بازنشستگی ورزشی برای مدت کوتاهی به صورت شراکتی در کار طلا و جواهر قرار گرفت ولی او هم این روزها تنها به مربیگری فوتبال فکر میکند.
مجاهد خضیراوی که به اعتراف بسیاری، اصلی ترین چهره سوخته فوتبال کشور به شمار میرود بعد از پشت سر گذاشتن کش و قوسهای حاشیه ای فراوان در عمر فوتبالی اش، این روزها شغل آزاد دارد، هرچند همسر وی مدتی در تهران مدیریت یک آرایشگاه زنانه را بر عهده داشت.
سید ابراهیم تهامی؛ بازیکنی که از چهره های تاثیرگذار صعود تیم ملی ایران به جام جهانی فرانسه بود، بعد از سالهای طولانی حضورش در تیم فوتبال استقلال اهواز این روزها زندگی اش را در خاک آبا و اجدادی دنبال میکند؛ گفته می شود سید فوتبال خوزستان با کرایه دادن املاک محدود شخصی اش روزگار میگذارند.
کریم باوی مهاجم آبادانی دهه ۶۰ تیم ملی و پرسپولیس که به طور ناگهانی فوتبال را کنار گذاشت همچنان دور از فوتبال است که کار مشخصی ندارد و شایعات حاکی از این است که وی اوضاع مالی خوبی ندارد، البته باوی مدتی به طور ثابت از تربیت بدنی کرج حقوق میگرفت که گویا این حقوق هم قطع شده است.
مسعود شجاعی؛ دیگر ستاره ملی فوتبال آبادان است که در حالیکه هنوز با خداحافظی از دنیای فوتبال فاصله دارد، در دنیای تجارت نیز ورود کرده است؛ شنیده ها حاکی از آن است که مسعود در کار خرید و فروش ملک بوده و البته یک مغازه لوازم آرایشی نیز به نام وی در مجتمع تجاری کادوس آبادان وجود دارد که توسط برادرش؛ محمود مدیریت میشود.
مغازه دارها
در میان فوتبالیست های آبادانی بودند تعدادی از آنها که امروز شغل آزادشان در مغازه داری تعریف شده است.
مهرداد قلعه گلاب؛ مهاجم تیم فوتبال نفت آبادان در دهه ۷۰ امروز مدیر یک اغذیه فروشی در مرکز این شهر است.
محمدرضا کاملی؛ دروازه بان سابق تیم جم آبادان نیز در کار فروش لوازم خانگی بوده و مغازه رضا این روزها به نوعی پاتوق فوتبالی های این شهر به شمار میرود.
امید شریفی نسب؛ کاپیتان سابق آبادان در لیگ برتر فوتبال ایران بعد از خداحافظی اش از دنیای بازی کردن در مستطیل سبز، نمایشگاه اتومبیل خود را افتتاح کرد؛ انتهای خیابان اروسیه .
شنیده ها حاکی از آن است که غلامعلی رویین تن؛ مهاجم سرعتی صنعت نفت در دهه ۷۰ امروز در شاهین شهر مغازه فروش لوازم یدکی خودرو دارد.
کاظم فرحانی؛ دروازه بان سابق صنعت نفت نیز این روزها مغازه دار بوده و در پاساژ ضیا آبادان البسه ورزشی میفروشد، هر چند کاظم هم همانند مهدی مطوری؛ بازیکن سالهای دور تیم پیروز آبادان؛ این پوشاک را به صورت عمده نیز عرضه میکند.
حسن دشتی؛ بازیکن دهه ۵۰ صنعت نفت و ملوان بندرانزلی هم در طبقه دوم بازار مرکزی زادگاهش مغازه دارد هر چند که دشتی سالهاست که این مغازه را اجاره داده و در شمال کشور ساکن است.
و…
در میان جمع پرشمار فوتبالیستهای آبادانی بودند تعدادی که متاسفانه به اندازه و به قد اسم و رسم و حضور پررنگشان در عرصه ورزش دیده نشدند و امروز همانند دیگر هم بازیان خود در سالهای دورتر صاحب شغل ثابت و متمرکزی نیستند.
حسین ربیهاوی؛ کاپیتان تیم ملی فوتبال کشور در دو دهه گذشته امروز با وجود اینکه کمک سوم تیم فوتبال نوجوانان صنعت نفت است، شغل دیگری ندارد.
براتعلی پورآفریقا؛ بازیکن دهه ۵۰ تیم شهباز تهران و تیم ملی جوانان سالهاست که با وجود درگیر بودن با مشکل قلبی، زحمتکش عرصه جابه جا کردن مسافران در سطح شهر است.
جاسم احمد بریهی؛ دیگر دروازه‎بان تیم نفت آبادان که سابقه دعوت شدن به اردوی تیم ملی را نیز دارد برای مدتی به عنوان نیروی حراست یکی از مجتمع‎های ورزشی متعلق به پالایشگاه شهرش انجام وظیفه میکرد.
عبدالزهرا سالمی، که به «مرد لحظه ها» در فوتبال آبادان معروف شد نیز روزهایی را به عنوان راننده مسیر آبادان به اهواز سپری کرد.

امین جوکار دریس/هفته نامه آوای خوزستان

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی